Druk wklęsły – inaczej nazywany również drukiem wgłębnym. W tym wypadku elementy drukujące znajdują się poniżej elementów niedrukujących. Farba drukarska nanoszona jest na cały cylinder, po czym za pomocą rakla (narzędzie służące do usuwania nadmiaru farby) zgarniana jest z elementów niedrukujących. Farba, która pozostała we wgłębieniach, przenoszona jest na podłoże drukowe. Również w tym wypadku rozróżniamy dwie metody – wklęsłodruk „mokry” oraz „suchy”. Pierwszy z wymienionych polega na tym, iż w procesie drukowania stosuje się nawilżony papier, który jest bardziej miękki i tym samym wnika głębiej w elementy drukujące cylindra. Z metodą „mokrą” wiąże się jednak jedna wada – papier podczas suszenia się kurczy, zmniejszając tym samym wydrukowany rysunek.

Przeciwieństwem jest metoda druku „suchego”. Z związku z tym, że jest ona bardziej wydajna i nie dochodzi do kurczenia obrazu, jest częściej stosowana.

Wróć